zondag 14 februari 2010

Alweer een goedemorgen met sneeuw. komt er dan nooit een einde aan de winter, best mooi hoor die witte wereld, maar ik wil zon. en warmte
Guda heeft hier weer geslapen en zat al aan haar ontbijt toen ik wakker werd. Mijn ontbijt bestond uit een beschuitje met kaas en 'n half kopje thee. Daarna wassen en aankleden en verder de dag als een verwende dame op de bak, onder hrt heerlijke donzen dekbed van Barbara. Guda is hier, denk ik, tegen taalf uur weggegaan. Kon ik weer even rusten. Vanuit mijn luie positiekan ik de kool- en pimpelmezen volgen. Plotseling vloog er een roodborst met een klap tegen het raam. George heeft de ramen gezeemd en dat arme beest zag het verschil niet meer. Maar hij heeft het overleefd, na vijf minuten is-ie weggevlogen.
'n Paar flitsbezoekjes, wat ik erg leuk vind, maar ik ook weer blij ben als ik weer alleen ben, languit op de bank met mijn eigen gedachten. Zus Joke en zwager Ed zijn inmiddels gearriveerd met alle ingrediƫnten voor een Indische maaltijd en waarvan ik dan een heel klein beetje eet, maar wat o zo lekker smaakt. Terwijl Joke staat te kokkerellen, luisteren Ed en ik heel wat cd's af. Mijn keuze staat nog steeds niet vast, al heb ik wel mijn voorkeurslijstje. Ik heb wel twintig favorieten.
Het is nu kwart voor negen en ik ga mijn bed in. Moe, onvoorstelbaar moe. Geen foto vandaag, te moe om te zoeken.
Joke en Ed

7 opmerkingen:

  1. Lieve lieve Gerry,

    Kwam de zon nu maar zodat die je nog een tijdje heel veel energie kon geven om even nog dat te kunnen doen wat je nog wilde doen.

    Een warme knuffel van Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Gerry,

    Vandaag ben ik met de auto heen en weer naar Kloetinge(Zeeland)geweest om Robin op te halen van een logeerpartij. Ik ging allerlei wateren over en dacht telkens aan jou. In de auto is het altijd net een soort vacuum, een gevoel van rust en veiligheid, je bent onderweg en dat is het. Ik wilde van harte dat ik jou veilig kon stellen.

    Veel liefs en een knuffel van Robin,
    Yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Ger,
    Ja, die sneeuw, of er nooit een einde aan komt! Laat nu die zon maar eens komen, we hebben genoeg van al die rommel gehad. Als ik je laatste twee blogs lees waarin je vertelt over je contact met de uitvaartverzorger en het luisteren naar cd's, bekruipt me een gevoel van: 'gebeurt dit allemaal echt'? M'n bewondering voor je wordt steeds groter. Ik heb nooit iemand ontmoet die zo openhartig over zijn/haar ziekte was. Dat getuigt van moed.
    Weet je, ik begin vanavond te duimen dat het zonnetje maar gauw mag gaan schijnen. Dan ziet de wereld er weer een stukje vrolijker uit. Blijf naar boven kijken. En als de zon door de wolken breekt, dan weet je hoe dat komt.......
    Sterkte en tot horens,
    Jan en Loes Westerlaken

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lieve Ger,

    Het lijkt haast overbodig om je veel sterkte en liefde te wensen, want daar puilt je blog van uit. Mooi hoe je in alle ellende je hekel aan sneeuw overeind houdt en hoe alle trouwe lieve volgers met je meeleven.

    Dikke kus van Job (en Nien en Fien)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hoi lieve Gerry, wat een prachfoto die je vorig jaar nam vanuit de boot! Het is zo fijn om jouw berichten te kunnen lezen en het gevoel te hebben een beetje bij je te zijn. Dapper ben je, reuzedapper! Het is ook zo fijn dat je kunt kijken naar de vogels en het water rondom de boot.Ze maken ook al best veel geluiden maar ik weet niet of je dat kunt horen. Dikke zoen van Alice

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Hoi Gerry,

    Ga lekker met je gezichtje in de zon zitten, zodat je je goed kunt opwarmen. Het is Jan en Loes gelukt!!

    Dikke bosies en warme brasas van Toet

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ha lieve Ger,

    Eindelijk, ik snap het. Heel eenvoudig om iets warms te zeggen via mijn computer. Theo kust je en wil dat ik zijn bloemen nogmaals breng. Natuurlijk doe ik dat in en flitsbezoek. Geniet nu even van de zon. x sas

    BeantwoordenVerwijderen