Alweer een nieuwe dag. Gistermiddag, vanaf een uur of vijf tot vanmorgen een uur of half elf heeft er een grote vrachtwagen, met oplegger op de parkeerhaven, eerst aan de overkant van de weg en vanmorgen vroeg heeft hij de rotonde genomen en is vlak voor mijn raam gaan staan. Uitzicht totaal belemmerd, het gevoel van (zeker met het licht aan binnen) bekeken worden. Ik was blij dat de man eindelijk ging rijden.
Lekker gedoucht, met thuishulp Ans. Ze was gelukkig weer opgeknapt, na haar val van maandag. En na ongeveer veertig minuten zat ik hijgend op de bank aan een klein ontbijtje. Wel heb ik de indruk dat ik iets minder geel zie dan de afgelopen dagen. Of dat een goed teken is weet ik niet, ik houd nu weer veel vocht vast, kussentjes rond mijn enkels. Benen omhoog dus, op de bank, in mijn bed
Vandaag heb ik besloten dat ik vóór 11.00u. niet aanspreekbaar ben. Rust!
In de vaart banen de eenden en meerkoeten zich zwoegend een weg door het steeds zachter wordenden ijs, reigers maken nog wel eens glijvluchten, meeuwen scheren over de vaart. Van mij mag het warm water gaan regenen en laat de zon dan maar schijnen, ik heb behoefte aan warmte, zon en buitenlucht.
Vanmorgen is (collega) Janneke even binnengeglipt. Is goed, die flitsbezoekjes. Ik ben snel vermoeid en teveel praten levert weer hoestbuien op. Ik blijf gewoon op de bank hangen/liggen en houd in de gaten wie mijn terras betreed. Hé, weer een onverwachte bezoeker. Neef Ben Brox, uit Lisse, is hier naartoe komen fietsen. Zo zie ik m'n familie ook nog eens. Daarna, ik kon mezelf niet meer bedwingen (ik wist dat ze in de koelkast lagen) met kleine hapjes een rolmops gegegeten, het water loopt nog in m'n mond als ik er aan denk. En dan een paar uur rust. Aan het eind van de middag wandelvriend Arie. Wat is het toch heerlijk om zulke vrienden te hebben.
En dan komt Marlies koken (heerlijke quiche) en avondservice verrichten. Nu is het tijd om naar bed te gaan en duimen dat Dr. B. morgen belt dat ik een litertje bloed mag komen halen in het Diac. Duimen jullie mee?