Afgelopen nacht weer heerlijk geslapen. Om half acht de deur van het slot en gordijnen open gedaan en dan mijn bed weer in. Vanuit mijn bed ziek ik dat er een prachtige zonsopgang. Ik zie maar een klein stukje, maar de rode gloed is duidelijk zichtbaar. Deze foto heb ik vorig jaar tijdens de vorstperiode genomen vanuit mijn bed, boven.
Om tien uur gewekt werd door thuishulp Rudo. Dagelijks ritueel in de badkamer en dan mag ik weer op de bank om te rusten. Eind van de ochtend komt Elisabeth (wandelgroep) met een schattig plantje, kievitslelie. George, die lieverd, heeft ervoor gzorgd dat ik weer door heldere ramen naar buiten kan kijken. Huisarts geweest om te vragen of ik nog iets nodig heb. Afspraak gemaakt voor volgende week met de Uitvaartverzorging, om toch maar wat zaken door te spreken. En verder heb ik heerlijk met mijn snuit op de bank, achter glas van het zonnetje genoten en vogeltjes gekeken. Maar die zon scheen ook niet permanent en als-ie even weg was, kreeg ik het gelijk weer koud. Dan maar op bed onder een dik dons dekbed. En als ik dan zo rondkijk in mijn bootje, word ik toch wel heel verdrietig en komen de tranen, juist op het moment dat Roza voor een flitsbezoek binnenloopt en prachtige verse tulpen komt brengen.
Vanavond komen (zus) Joke en Ed hier eten en mij onderstoppen en ik houd het voor vandaag voor gezien.