Afgelopen nacht weer eens heerlijk geslapen. Ik begin eraan te wennen dat ik het beste op mijn rug kan liggen. Op de rechterzij zit m'n lever in de weg, op m'n linkerzij m'n alvleesklier. Soms word ik wakker van de pijn in mijn rug, dan ga ik even rechtopzitten, met de benen bungelen, soms een rondje door de kamer lopen en dan m'n warme bed weer in.
Vanmorgen toen ik de gordijnen opendeed, zo rond acht uur, zaten er precies tegenover mijn boot twee vissers. Riet helemaal platgetrapt. Domme vissers, nog te beroerd om de hengel in hun hand te houden, nee, hengel in 't riet en lekker peukie roken en oh'en met elkaar. De een deed nog een poging om te zwaaien, maar ik keek hem alleen maar heel lelijk aan de schoof met een ruk de gordijnen weer dicht. "Duvel op", dacht ik bij mezelf, "ga een stuk verderop zitten, waar geen boten liggen.
Lekker gedouched en haren gewassen door Sabrina, ik heb alle gêne laten varen en laat haar lekker d'r gang gaan". Fris en uitgeput aan een bammetje met kaas en dan kom ik weer een klein beetje bij. Rond de middag kwam Selma drie flesjes pompoensoep brengen, één in de koelkast, twee in de vriezer. Heerlijk, dank je wel. Samen hebben we de tranen even de vrije loop gelaten, is af en toe nodig. Maar gelukkig ook met een lach hebben we lekker even zitten kletsen.
Daarna weer een paar uur rust, want vanmiddag stonden Reina en Karl (Haarlemse tijd) in de agenda. En als vrienden speciaal voor mij uit Haren (Groningen) komen, kun je die niet na een kwartier weer wegsturen. Het was heel goed ze te zien en ook best emotioneel. Maar ook hier weer herinneringen ophalen over die Haarlemse tijd en een weekend Vlieland, waar we gekke dingen hebben beleefd. Ik vond het geweldig dat jullie er waren. Vanavond gekookt en avondservice weer piekfijn geregeld door Marlies en Hermine. Ik kan zó mijn bed weer in.
Ik krijg iedere dag post, kaartjes, brieven. Soms krijg ik spontane huilbuien als ik lees hoe iedereen meeleeft, hartverwarmend en ontroerend.
En deze foto heeft Hermine genomen, terwijl Marlies in de keuken stond te kokkerellen. Ik lag lekker op de bank en was aan het sms-en met Canada, want als ik via de gewone telefoon probeerde te bellen, kreeg ik steeds een Chinese telefoniste (echt waar) aan de lijn. En Jeroen vanuit Canada, precies hetzelfde, heel vreemd.
HELP, DE CHINEZEN LUISTEREN ONS AF !!