Met pensioen

Onherroepelijk

2010-02-28T15:16:00.004+01:00

ik nader ongewild
het einde van de tocht
ik kan hem al zien
dwars door de struiken
boven de bloemen
daar valt mijn rugzak af
voor de reis zonder bagage

Kees Buurman

Vanmiddag om 14.06 uur is mamma rustig ingeslapen.

.

2010-02-28T00:00:00.006+01:00

Goede avond lieve mensen. Allereerst wilde wij langs deze weg iedereen ontzettend bedanken voor al de bijzonder mooie en hart verwarmende berichten die wij hebben ontvangen. Het is grandioos om te zien hoeveel mensen er heel duidelijk om mama geven.
Vandaag was een hele rustige dag. Jeroen en Wouter & Angela hebben samen wat dingen kunnen regelen, terwijl Sjoerd & Ina waakte over mama. Mama zelf is nu in een rustige en diepe slaap. De fantastische mensen van de thuiszorg komen iedere dag vier of vijf keer om te zorgen dat ze het nog steeds goed doet en ook dokter Spit komt heel regelmatig langs om te kijken hoe het met haar gaat. Ze is zeker in zeer goede handen.
Welterusten mam en tot morgen.

2010-02-26T21:49:00.002+01:00

Lieve volgers van het blog,
Gister heeft Mamma onomwonden te kennen gegeven dat ze het zo wel genoeg vond. De huisarts stemde er vervolgens mee in om palliatieve sedatie toe te passen. Hierbij wordt regelmatig slaapmiddel geinjecteerd, zodat ze in een diepe slaap weg zakt waaruit ze niet meer zal ontwaken. Gistermiddag en vanmorgen hebben wij en de naaste familie afscheid genomen. Tot het laatst blijft ze een Broxterman, terwijl ik bij haar was m mijn vedried te uiten stuurde ze me naar de keuken om voor de andere gasten te zorgen. Vanmiddag om half 2 heeft de huisarts de eerste injectie geplaatst. Binnen 10 minuten was ze in een diepe slaap. Nu slaapt ze vredig, de thuiszorg (geweldige dames) komen nu drie keer per dag langs om nieuwe injecties te zetten. Vanacht komt er ook iemand van Thuiszorg waken, zodat Jeroen eindelijk een nacht in een bed door kan brengen ipv op de bank.
Weltrusten

2010-02-25T22:33:00.003+01:00

Lieve volgers,
De afgelopen dagen waren emotionele dagen, en al die emoties vallen steeds zwaarder. Daarom heeft mama aangegeven dat ze de komende dagen geen bezoek wenst. De thuis hulp komt nu drie keer per dag en is een geweldige steun.
Mama slaapt nu, weltrusten

2010-02-24T17:37:00.004+01:00

Vannacht veel naar het toilet geweest (die arme jongen van de nachtzorg). Het wordt wat moeilijker, maar ze doet het nog steeds allemaal zelf. Vanmorgen even een flitsbezoek van hoogst zwangere Floor en haar zusje Jet en moeder Annemiek (Gerry d'r zusje). Ook vriendin Guda kon het niet laten en kwam toch maar even langs. Mama gewoon met bed en al in de zon gezet; lekker hoor. Dokter Annelies weer geweest om even pols hoogte te nemen en medisch advies te geven over pijnstillers; dank-u-wel. Dan Dokter en ook Guda weer weg en toen kwam Hielco even binnen lopen. Daarna alleen die geweldige thuishulp, dus het was lekker rustig.
Wouter & Angela en Sjoerd & Ina zijn geweest met het eten, maar mama wilde alleen maar sla (nou ja dat betekende meer macaroni voor ons). Toen nog even (voor het eerst) de avond thuishulp. Lekker even tanden gepoetst en als mevrouw dat wilt even lotion op de benen en armen om de huid vochtig te houden. Nou tanden poetsen mocht wel, maar die lotion nog maar niet.
Nou, Wouter & Angela weer naar huis (dank jullie wel voor het koken en afvas doen) en dan ook de thuishulp weer weg. Ina er vlak achter aan (want die kwam in haar eigen auto) en Sjoerd niet veel later.
Mama nog even naar het toilet en dan toch even niet zo lekker. Een beetje spugen (en Jeroen laten schrikken), maar dat ging toch ook wel weer na een paar minuten. Nu ligt ze lekker te slapen en wachten we rustig af op de volgende activiteit. Welterusten mam en tot morgen.

2010-02-23T21:53:00.005+01:00

Hallo allemaal, hier zijn we weer. Het is een hele drukke dag geweest voor mama, maar ik geloof dat het toch ook en goede dag geweest is. Eerst kwam ex-collega Ton even langs met een mooie bos bloemen en een flitsbezoek. Toen kwam Ans (thuiszorg) om mama even te verwennen (lekker onder de douche). Daarna even op de bank om toch hopelijk wat vogeltjes te kijken (maar helaas er waren er niet veel). Toen kwam ex-collega Paul even langs. Snel samen een kopje koffie en er dan gaat Paul er weer vandoor. Even de bank in de zon zetten, want hij is er eindelijk, heerlijk in de zon gelegen. Toen kwam de huisarts om te zien hoe het gaat (nou het gaat wel vanddag). En toen Wouter, en toen zusje Annemiek, en toen George, en toen zusje Nora, nou nou dat was wel veel. Maar dat geeft niet, want mama ging gewoon op de bank liggen slapen, lekker in de zon. Nou toen kwam nichtje Simone nog even kijken hoe het gaat. Heel gezellig allemaal, maar nou was mama toch wel moe. Toen kwam Sjoerd voor het eten, met een beetje later Ina naturlijk ook. Zij zijn net weg en mama ligt plat. Zoals iedereen kan zien, ze zag er goed uit vandaag. Welterusten mama en tot morgen.

2010-02-22T20:18:00.005+01:00

Mam ligt te slapen. We hebben vanavond heerlijke foejonghai gegeten, klaar gemaak door zus Joke. Terwijl wij aan tafel zaten heeft mam in bed lekker liggen smikkelen van haar portie, een glaasje Palm bier en een beetje kroepoek. Joke en Ed zijn weer vertrokken, en wij hebben weer een werkplek van de eettafel gemaakt. Jeroen is aan het werk, en ik werk het blog even bij voor vandaag. Mam heeft het er erg moeilijk mee dat ze haar onafhankelijkheid steeds meer kwijt raakt, maar houd ook daarbij, een echte Broxterman, de regie in eigen hand.
Weltrusten Mam,
Sjoerd

2010-02-21T20:13:00.002+01:00

Vandaag was een moeilijke dag. Mama was heel moe de hele dag en ligt al weer plat. Ik (Jeroen) ben vanmorgen aangekomen. Sjoerd en Ina hebben me opgehaalt op Schiphol (dank jullie wel) en naar de Broxterman boot gereden. Dat was wel even huilen natuurlijk. Toen zijn Marlies en Hermien gekomen en zijn wij even bij oma Redel op haar verjaardag geweest (93).
Nu ligt mama lekker naar muziek te luisteren en gaat ze over een poosje een slaap pilletje nemen, zodat we beiden kunnen slapen. Ik heb geen pilletje nodig, de jetlag werk wonderen voor mij.
Nou, ik wilde iedereen toch even laten weten dat alles nog steeds door gaat. Jullie vele reacties en berichten helpen zeer en we lezen ze iedere dag. Voor nu slaap lekker mama. Tot morgen.

2010-02-20T17:21:00.010+01:00

Zoals jullie merken gaat alles een stuk moeizamer, zelfs met tikken maak ik zoveel fouten, dat ik het weer drie keer na moet nakijken voor alle fouten eruit zijn. Het valt zwaar iedere dag weer iets positief te schrijven. Het is hartverwarmrnd als Sjoerd en Ina en Wouter en Angels, samen mer Guda rond de tafel zitten en een lach en een traan zich afwisselen. Vamniddag kwam mevrouw Wilma van de uitvaartverzorging de laatste puntjes doornemem. Dat gaat ook weer behoorlijk diep, je eigen uitvaart regelen. Als Wilma weg is vloeien de tranen dan ook rijkelijk

2010-02-19T20:33:00.006+01:00

Lieve bloglezers, het was een rustige dag vandaag, desalniettemin heb ik absoluut geen energie om ook maar iets neer te pennen. Barbara heeft gekookt en blijft hier slapen.Hopelijk morgen meer energie.

2010-02-18T12:34:00.003+01:00

Veel heb ik niet te melden, lig bijna de hele dag in bed, koud en moe. Gisteren met de uitvaartonderneming alles geregeld, eten smaakt hiet meer. de kaarten stromen nog elke dag binnen. Vanmiddag is de huisarts nog langs geweest, die heeft vaaf morgen ook voor 's middags en 's avonds thuishulp geregeld.

2010-02-17T19:35:00.005+01:00

Lieve lezers van mijn blog. Het valt me steeds zwaarder een stkkie te schrijven. Vandaag besproken hoe ik mijn uitvaart wil hebben, Saneb met Sjoerd en Wouter hebben we alles "zakelijk" doorgsproken en toen mevrouw Wilma weg was kwam de ontlading. Te bizar voor woorden, je eigen uitvaart te regelen, maar het is ook een pak van mijn hart. Fysieke pijn heb ik nog nauwelijks, maar de pijn van het "los
laten" is ongelofelijk en samen met de onbeschrijfelijke moeheid, maakt mij heel verdrietg. Het is nu kwart voor acht en het enige was ik wil is languit en slapen.

2010-02-16T11:03:00.010+01:00

Zoons en zussen vinden het niet meer verantwoord om mij 's nachts alleen te laten, dus wordt er nu een nachtdienst ingesteld. Afgelopen nacht heeft Joke hier geslapen en hoewel ik 's nachts rustig en redelijk slaap, geeft het toch een veilig gevoel dat er iemand heel dicht in de buurt is. Joke is om half negen weggegaan en ik wacht op de thuiszorg. Tegenover mij, op het braakliggend stuk grond, vinden veel bouwactiviteiten plaats. Asbestverwijdering, containers, kranen, shovels.
Er loopt veel familie binnen vandaag, doen hier en daar de nodige hand- en spandiensten, schuiven de bank zoveel mogelijk in de zon en ik geniet van de warmte.
De merels voelen dat het lente wordt, want zij jagen de meesjes uit de boom, gooien dode bladeren uit de knot en het lijkt erop dat ze daar hun nestje willen gaan maken. De huisarts is geweest en gelukkig neemt ook zij alle tijd om praktische dingen door ter praten. Morgen komt mevr. Wilma om mijn wilsbeschikking, samen met Sjoerd en Wouter door te nemen. Zware dag dusen nu ga ik plat,

2010-02-15T15:58:00.003+01:00

Goedemorgen, de stukkies worden steeds korter, omdat ik de kracht niet meer heb om achter de laptop te zitten. Wel zal ik mijn best doen om iedere dag een teken van leven te geven. Dank voor alle lieve berichtjes, kaarten etc. M'n hele kamer hang vol met kaarten en ik heb de lente in huis met tal van bloeiende voorjaarsbloemen.

2010-02-14T12:17:00.011+01:00

Alweer een goedemorgen met sneeuw. komt er dan nooit een einde aan de winter, best mooi hoor die witte wereld, maar ik wil zon. en warmte
Guda heeft hier weer geslapen en zat al aan haar ontbijt toen ik wakker werd. Mijn ontbijt bestond uit een beschuitje met kaas en 'n half kopje thee. Daarna wassen en aankleden en verder de dag als een verwende dame op de bak, onder hrt heerlijke donzen dekbed van Barbara. Guda is hier, denk ik, tegen taalf uur weggegaan. Kon ik weer even rusten. Vanuit mijn luie positiekan ik de kool- en pimpelmezen volgen. Plotseling vloog er een roodborst met een klap tegen het raam. George heeft de ramen gezeemd en dat arme beest zag het verschil niet meer. Maar hij heeft het overleefd, na vijf minuten is-ie weggevlogen.
'n Paar flitsbezoekjes, wat ik erg leuk vind, maar ik ook weer blij ben als ik weer alleen ben, languit op de bank met mijn eigen gedachten. Zus Joke en zwager Ed zijn inmiddels gearriveerd met alle ingrediënten voor een Indische maaltijd en waarvan ik dan een heel klein beetje eet, maar wat o zo lekker smaakt. Terwijl Joke staat te kokkerellen, luisteren Ed en ik heel wat cd's af. Mijn keuze staat nog steeds niet vast, al heb ik wel mijn voorkeurslijstje. Ik heb wel twintig favorieten.
Het is nu kwart voor negen en ik ga mijn bed in. Moe, onvoorstelbaar moe. Geen foto vandaag, te moe om te zoeken.
Joke en Ed

2010-02-13T20:20:00.011+01:00

Jullie zullen merken dat mijn verhaaltjes steeds korter worden, maar ik heb er gewoon de kracht niet meer voor. Ik probeer iedere dag nog wel een stukkie te schrijven, maar ik voel mijn krachten iedere dag verder afnemen. Ik ben er nog niet klaar voor, er moeten nog dingen geregeld worden. Ben ook veel huileriger dan de afgelopen weken, lig veel vaker op bed Maar ook op de bank, kijkend naar de meesjes, hangend aan een vetbol of pindazakje. De merels die al het dooie blad overhoop halen op zoek naar voedsel. Daar geniet ik heus nog wel van. En als de zon mijn raam bereikt voelt het zelfs als een beetje voorjaar. Vannacht blijft Guda weer slapen. De kruik ligt al in mijn bed en het dekentje staat aan. Heerlijk warm. Ik ga nu even mijn mond spoelen met een slok New Castle Brown, voor het eerst gedronken op een terras in Hull, waar we moesten wachten op de ferry naar Rotterdam. De foto is genomen tijdens onze fietsvakantie van Harwich naar Hull naar augustus 2007.
Ik stop er mee voor vandaag, morgen weer een nieuwe dag.

2010-02-12T12:52:00.019+01:00

Afgelopen nacht weer heerlijk geslapen. Om half acht de deur van het slot en gordijnen open gedaan en dan mijn bed weer in. Vanuit mijn bed ziek ik dat er een prachtige zonsopgang. Ik zie maar een klein stukje, maar de rode gloed is duidelijk zichtbaar. Deze foto heb ik vorig jaar tijdens de vorstperiode genomen vanuit mijn bed, boven.
Om tien uur gewekt werd door thuishulp Rudo. Dagelijks ritueel in de badkamer en dan mag ik weer op de bank om te rusten. Eind van de ochtend komt Elisabeth (wandelgroep) met een schattig plantje, kievitslelie. George, die lieverd, heeft ervoor gzorgd dat ik weer door heldere ramen naar buiten kan kijken. Huisarts geweest om te vragen of ik nog iets nodig heb. Afspraak gemaakt voor volgende week met de Uitvaartverzorging, om toch maar wat zaken door te spreken. En verder heb ik heerlijk met mijn snuit op de bank, achter glas van het zonnetje genoten en vogeltjes gekeken. Maar die zon scheen ook niet permanent en als-ie even weg was, kreeg ik het gelijk weer koud. Dan maar op bed onder een dik dons dekbed. En als ik dan zo rondkijk in mijn bootje, word ik toch wel heel verdrietig en komen de tranen, juist op het moment dat Roza voor een flitsbezoek binnenloopt en prachtige verse tulpen komt brengen.
Vanavond komen (zus) Joke en Ed hier eten en mij onderstoppen en ik houd het voor vandaag voor gezien.

2010-02-11T11:12:00.020+01:00

Vanmorgen om half tien gewekt door thuishulp Ans. Had prima geslapen, maar tegen de ochtend val ik meestal in een diepe slaap. Terwijl Ans een kopje koffie neemt, kan ik rustig bijkomen. Gelukkig schijnt de zon, maar volgens Ans is het nog steeds berekoud. Aan de overkant van de N208, recht tegenover mij, zijn volop bouwactiviteiten. Er wordt daar een huis/villa gebouwd en de vrachtwagens met containers af en aan. Er staat ook een grote kraan en een wagen waarop staat 'bulkvervoer'. Het zicht op de molen is geblokkeerd door twee grote containers. Ans heeft haar koffie op dus trekken we ons terug in de badkamer. Douchen, haar wassen, afdrogen en insmeren meteen lekkere vette crême. En dan mag ik uitrusten. Wat ben ik blij met die thuiszorg 's morgens, ik weet niet hoe ik het zou redden in m'n uppie. Na de middag kwam Nadine even langs. Ik wist dat ze begin maart voor drie maanden naar Zuid-Afrka vertrekt om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik wilde haar graag nog even gedag zeggen, knap hoor. Nog een trouwe 'flits'bezoeker, Hielco, met een mandje blauwe druifjes. Vanmiddag heb ik ook, op de bank, achter glas van de warmte van de zon genoten. Heerlijk, ogen dicht.
Het is nu bijna half negen en ik merk dat ik steeds vroeger mijn bed in wil, gewoon helemaal gestrekt.

2010-02-10T10:48:00.031+01:00

Gordijnen open en...voor de verandering weer eens een witte wereld, het is een mooi gezicht, maar voor mij hoeft dit niet meer. Ik wil zon! Redelijk goed geslapen, met slaappil en (voor het eerst) 'n zetpil. De reiger stond weer op de steiger te koukleumen. Er ligt weer ijs in de vaart, dus visjes vangen is erg moeilijk voor hem/haar.
Na te zijn geholpen door Sabrina, wil het liefst weer mijn bed in. Nog geen bericht van dr.B (minpuntje), dus zelf maar gebeld. Nu is beloofd dat ik echt vóór 12.30u. gebeld. Ik voel hoe ik achteruit ga, zie knalgeel en heb het steenkoud, dat is geen goed teken. Barbara, uit Amsterdam, is even geweest, met echt donzen dekbed voor me mee om me warm te houden. Bezoek is vermoeiend, ik maak dan ook nog nauwelijks afspraken (uitgezonderd enkele goede vrienden), er is genoeg aanloop van familie. Bovenien moet ik veel vaker rusten. George, de lieverd, heeft nog even aan aanpassing in de badkamer gedaan, om het douchen voor mij nog gemakkelijker te maken.
En eindelijk dan toch gebeld door de assistente van dr.B: Hb is 7.2: geen bloedarmoede, dus geen bloedtransfusie. Toch wel weer een teleurstelling. Mijn huisarts vroeg gisteren of het afgenomen bloed ook is nagekeken op suiker. Nee dus. Ik heb gisteren wat urine af laten geven bij het Gezondheiscentrum en een uur later werd ik al gebeld dat er inderdaad suiker aanwezig is. Insuline wordt aangemaakt in de alvleesklier, ik ben benieuwd of daar nog een sprankje hoop uit te putten valt.Heerlijk en paar uurtjes kunnen rusten voordat Wouter & Angela komen eten. Wout had wraps gemaakt en ook dat smaakte heerlijk, al eet ik maar 'n halfje. Angela heeft de de afwas gedaan en keuken opgeruimd. Om een uur of acht hebben ze mijn bed opgemaakt en zijn ze weer naar huis gegaan. Verder red ik het wel en kan mijn bed in wanneer ik wil.

2010-02-09T10:28:00.042+01:00

Niet zo lekker geslapen, maar een koude start, sombere luchten, was daar om ongeveer tien uur de zon. De wereld ziet er ineen heel anders uit. Buiten is het weliswaar nog steeds -3 gade. Binnen wordt de kamer lekker opgewarmd. Thuishulp Ans heeft me weer schoon achtergelaten. Ik durf bijna niet meer in de spiegel te kijken, zo geel zie ik. Niet allen mijn gezicht en ogen, maar ook mijn armen/handen. Ik zou nu graag in de tuin gaan rommelen. De kool- en pimpelmeesjes vliegen af en aan, de merel scharrelt tussen de dooie bladeren, de roodbort hipt van tak tot tak en de ekster probert een vetbol te slopen. Ik heb op het terras twee grote potten staan, die zijn afgedekt met een laagje hydrokorrels. Nou daar weet de ekster wel raad mee, als-ie geen voedsel kan vinden dan wipt hij een voor een de korrels uit de potten.En in de sloot voor mijn raam zijn meerkoeten al weer heel voozichtig een nestje aan het bouwen tussen het riet.
Vanmiddag kwam ook de huisarts even kijken. Vragen, antwoorden, tips. Er is altijd wel iets te vragen en als ze even geen antwoord weet, zoekt ze het op of belt ze om informatie. Ook vanmiddag kwamen (zus) Joke en IJs Tuijn. Meestal gaan we één keer met elkaar uit eten, maar helaas. We hebben met IJs(brand) heel wat leuke momenten gehad. Met feestdagen hossen (de Heren van het Seminarie in soutane) om de muziektent, in de herfst beukenootjes zoeken in het park. We hebben heel veel plezier gehad. Straks komt Sjoerd, voor de gezelligheid en Nora en Nico komen mij 'instoppen'.
Vandaag had ik niet zo'n beste dag, geen trek in eten, erg moe.

2010-02-08T17:04:00.010+01:00

Weer 'n nieuwe dag, weer 'n nieuwe week. Als (thuiszorg) Ans is geweest plof ik uitgeput op de bank. Beetje uitgerust ga ik mijn ontbijtje, bruine boterham met kaas, ei, tomaat en komkommer. 't Lijkt heel wat, maar het is dan inmiddels wel half elf en ik doe daar wel een half uur over. Maar het smaakt en dat is het belangrijkste. Ik lig steeds vaker op bed om te rusten (languit), onder 'n plaid en (lach niet ) met thermo-handschoenen aan, zo koud heb ik het. Het is ook niet gek eigenlijk, buiten is het inmiddels alweer -3 graden.
Net na de middag komt, geheel onverwacht, (collega) Erna het terras oplopen Gepraat over ons beider ziekzijn. Het grote verschil is, dat ik - toen ze wegging - tegen haar kon zeggen "beterschap", terwijl dat er voor mij niet meer inzit.
Dr. B. heeft nog steeds niet gebeld. Ik hem wel, maar hij was er niet meer en is woensdag pas weer op de poli, net als zijn assistente. De mevrouw die ik aan de lijn had, wist van niets. Hè, vervelend nou.
Ik heb vanmiddag tussen bank en tafel wat papieren in zitten vullen en adressen gecontroleerd. Praktische zaken, tja, die moeten ook gedaan worden.
Vanavond komt zus Annemiek mij helpen en zij brengt thermo-ondergoed mee. Ik hoop dat
ik het daarmee iets minder koud heb.

2010-02-07T19:30:00.012+01:00

Na emotionele avond, met veel herinneringen ophalen en foto's bekijken, toch rustig geslapen. Prettig idee te weten dat Guda in de buurt is. Niet dat ik angstig ben, allen thuis 's nachts, maar Guda is zo vertrouwd. Alles rustigaan vandaag, eerst wat eten, bammetje met ei en tomaat, dan lekker onder de douche en dan uitrusten op de bank. Als we dan zo zitten komen toch weer de tranen, tranen van onmacht en verdriet, tranen van onzekerheid en het onvermijdelijke. Guda ging om ongeveer half een weg, maar volgende week zaterdag is ze er weer.
Vandaag niet veel beweging rond de boot, uitgezonderd wat merels, eksters, meesjes in de tuin.
Ik moet wel steeds vaker rusten, omdat de vermoeidheid me steeds meer te pakken neemt, veel hoesten, die longen hè. Gelukkig heb ik daar 's nachts allemaal nog geen hinder van. Dikke voeten, echt van die kussentjes rond mijn enkels, heel vervelend, maar het hoort bij het ziektebeeld, vooral 's avonds. Allemaal van die bijkomende ongemakken.
Toet kwam vanmiddag een overheerlijk hartige taart brengen, waar we met z'n allen heerlijk van hebben gesmuld. 'n Flitsbezoek, nou... flits, we hebben ook samen even zitten janken. Moet kunnen.
Sjoerd en Ina waren er vanmiddag en Wouter en Angela hebben hier gegeten en alles opgeruimd en mijn bed weer gereed gemaakt. Zonder hun hulp en de hulp van (schoon)zussen, broer, zwagers, George en al die lieve vrienden. Mijn wereldje is zo klein geworden en tegelijk zo groot. Ik ga zo lekker mijn warme bed in, beentjes omhoog en nog een poosje naar de radio luisteren, alvorens ik mijn slaappilletje neem. Of zal ik toch nog een klein slokje (spoelen) nemen? Nee, vandaag maar niet

2010-02-06T12:03:00.021+01:00

Goed geslapen en vanmorgen bij het openen van de gordijnen, dikke mist en geen vissers. Mooi, dan kan ik de gordijnen openlaten. In het weekend geen thuiszorg, maar vandaag vriendin en oud-buurvrouw Aafke, die daar ook wel raad mee weet. Als volleerde thuiszorghulp heeft ze me geholpen onder de douche, afdrogen en aankleden. Bed opgemaakt, zodat alles er weer netjes uitziet. Het bizarre is dat ik nog bij Aafke heb gegeten, woensdag 18 nov., de avond vóór ik die bloeding kreeg. Daarna is het mis gegaan.
Ik had vandaag trek in een boterham met roerei, weer eens iets anders dan kaas. Smaakte prima. Ik eet de meest vreemde dingen, zoet: brrr.. smaakt niet, hartig: mmm... lekker, zuur (augurk, rolmops) heerlijk. Straks als Wouter en Angela komen, brengen ze een verse haring mee. ben benieuwd hoe die valt. Heel goed bevallen, lekker zacht, goed schoon. Mijn koelkast is weer gevuld met allemaal gezonde dingen. Keuken en badkamer weer helemaal fris, kamer gestofzuigd, wat wil een mens nog meer. Inmiddels was Sjoerd gearriveerd en hsamen hebben ze mijn oude, kapotte wasmachine gelijk maar in mijn auto naar de milieustraat gebracht. Ook weer opgeruimd. W&A hebben en 'nieuwe' auto en die hebben ze bij het weggaan even geshowd op de parkeerstrook voor mijn boot (2 minuten), ze zijn er zo blij mee. Sjoerd heeft geprobeerd een draadloze verbinding te maken voormijn laptop, maar meneer Ziggo werkte niet mee. Dan maar zover mogelijk mijn belastingpapieren ingevuld.
Annemiek R. bracht even een flitsbezoek, op de fiets door de kou. Eigenlijk was ik best een beetje jaloers, lekker fietsen in de frisse lucht. Ze stapte weer dapper op de fiets naar Leiden. Even later kwam Guda en is ook Sjoerd weer naar Den Haag gegaan. Hij liet mij in goede handen achter. Avond, nacht en ochtend wordt ik weer helemaal in de watten gelegd.
(foto Ierland, Connemara 1999)
Fotoalbums kwamen tevoorschijn van onze fantastische wandelvakanties, 2 x Ierland, Noorwegen, Cornwall. En daarna de vele fietstochten in binnen- en buitenland, allemaal mooie herinneringen.
En zojuist heb ik voorzichtig mijn mond gespoeld met bier. Kostte wat moeite om het niet door te slikken, maar dat ga ik vaker doen. Volgende keer een spoeling met Guinness, of New Castle Brown. Whiskey (Selma), daar begin ik toch maar niet aan.
Inmiddels is mijn bed slaapklaar, half tien, mooie tijd om af te sluiten.

2010-02-05T13:02:00.031+01:00

Afgelopen nacht weer eens heerlijk geslapen. Ik begin eraan te wennen dat ik het beste op mijn rug kan liggen. Op de rechterzij zit m'n lever in de weg, op m'n linkerzij m'n alvleesklier. Soms word ik wakker van de pijn in mijn rug, dan ga ik even rechtopzitten, met de benen bungelen, soms een rondje door de kamer lopen en dan m'n warme bed weer in.
Vanmorgen toen ik de gordijnen opendeed, zo rond acht uur, zaten er precies tegenover mijn boot twee vissers. Riet helemaal platgetrapt. Domme vissers, nog te beroerd om de hengel in hun hand te houden, nee, hengel in 't riet en lekker peukie roken en oh'en met elkaar. De een deed nog een poging om te zwaaien, maar ik keek hem alleen maar heel lelijk aan de schoof met een ruk de gordijnen weer dicht. "Duvel op", dacht ik bij mezelf, "ga een stuk verderop zitten, waar geen boten liggen.
Lekker gedouched en haren gewassen door Sabrina, ik heb alle gêne laten varen en laat haar lekker d'r gang gaan". Fris en uitgeput aan een bammetje met kaas en dan kom ik weer een klein beetje bij. Rond de middag kwam Selma drie flesjes pompoensoep brengen, één in de koelkast, twee in de vriezer. Heerlijk, dank je wel. Samen hebben we de tranen even de vrije loop gelaten, is af en toe nodig. Maar gelukkig ook met een lach hebben we lekker even zitten kletsen.
Daarna weer een paar uur rust, want vanmiddag stonden Reina en Karl (Haarlemse tijd) in de agenda. En als vrienden speciaal voor mij uit Haren (Groningen) komen, kun je die niet na een kwartier weer wegsturen. Het was heel goed ze te zien en ook best emotioneel. Maar ook hier weer herinneringen ophalen over die Haarlemse tijd en een weekend Vlieland, waar we gekke dingen hebben beleefd. Ik vond het geweldig dat jullie er waren. Vanavond gekookt en avondservice weer piekfijn geregeld door Marlies en Hermine. Ik kan zó mijn bed weer in.
Ik krijg iedere dag post, kaartjes, brieven. Soms krijg ik spontane huilbuien als ik lees hoe iedereen meeleeft, hartverwarmend en ontroerend.
En deze foto heeft Hermine genomen, terwijl Marlies in de keuken stond te kokkerellen. Ik lag lekker op de bank en was aan het sms-en met Canada, want als ik via de gewone telefoon probeerde te bellen, kreeg ik steeds een Chinese telefoniste (echt waar) aan de lijn. En Jeroen vanuit Canada, precies hetzelfde, heel vreemd.
HELP, DE CHINEZEN LUISTEREN ONS AF !!

2010-02-04T13:19:00.016+01:00

Alweer een nieuwe dag. Gistermiddag, vanaf een uur of vijf tot vanmorgen een uur of half elf heeft er een grote vrachtwagen, met oplegger op de parkeerhaven, eerst aan de overkant van de weg en vanmorgen vroeg heeft hij de rotonde genomen en is vlak voor mijn raam gaan staan. Uitzicht totaal belemmerd, het gevoel van (zeker met het licht aan binnen) bekeken worden. Ik was blij dat de man eindelijk ging rijden.
Lekker gedoucht, met thuishulp Ans. Ze was gelukkig weer opgeknapt, na haar val van maandag. En na ongeveer veertig minuten zat ik hijgend op de bank aan een klein ontbijtje. Wel heb ik de indruk dat ik iets minder geel zie dan de afgelopen dagen. Of dat een goed teken is weet ik niet, ik houd nu weer veel vocht vast, kussentjes rond mijn enkels. Benen omhoog dus, op de bank, in mijn bed
Vandaag heb ik besloten dat ik vóór 11.00u. niet aanspreekbaar ben. Rust!
In de vaart banen de eenden en meerkoeten zich zwoegend een weg door het steeds zachter wordenden ijs, reigers maken nog wel eens glijvluchten, meeuwen scheren over de vaart. Van mij mag het warm water gaan regenen en laat de zon dan maar schijnen, ik heb behoefte aan warmte, zon en buitenlucht.
Vanmorgen is (collega) Janneke even binnengeglipt. Is goed, die flitsbezoekjes. Ik ben snel vermoeid en teveel praten levert weer hoestbuien op. Ik blijf gewoon op de bank hangen/liggen en houd in de gaten wie mijn terras betreed. Hé, weer een onverwachte bezoeker. Neef Ben Brox, uit Lisse, is hier naartoe komen fietsen. Zo zie ik m'n familie ook nog eens. Daarna, ik kon mezelf niet meer bedwingen (ik wist dat ze in de koelkast lagen) met kleine hapjes een rolmops gegegeten, het water loopt nog in m'n mond als ik er aan denk. En dan een paar uur rust. Aan het eind van de middag wandelvriend Arie. Wat is het toch heerlijk om zulke vrienden te hebben.
En dan komt Marlies koken (heerlijke quiche) en avondservice verrichten. Nu is het tijd om naar bed te gaan en duimen dat Dr. B. morgen belt dat ik een litertje bloed mag komen halen in het Diac. Duimen jullie mee?

2010-02-03T16:54:00.014+01:00

Vanmorgen al vroeg de gordijnen open gedaan, het beloofde een mooie dag te worden. Ook gelijk maar de deur van het slot, want zoals meestal val ik daarna weer in een diepe slaap. En zo gebeurde het ook. Om half tien werd ik gewekt door Sabrina. Ik had gevraagd wat vroeger te komen dan de voorgaande dagen, omdat ik een druk buitenshuis programma had. Ik zie overigens dat de eenden en de meerkoeten aan de rietkant weer kunnen zwemmen, al ligt er nog steeds behoorlijk ijs op de vaart.
(Dit is de molen, waarvan ik een gedeelte zie vanuit mijn boot)
Geen visite vandaag, maar bezoek aan de oncoloog, dr Batman, de bank, de apotheek, de kaas- en de visboer. De oncoloog, toch echt wel een aardige man, ook al nam hij een paar weken geleden mijn laatste restje hoop weg. Toch weer wat tips van hem gekregen, over de jeuk op mijn rug, droge mond, pleisters tegen de slijmvorming, allemaal (allergische) reacties op medicijnen. Als ik had gewild, had ik zo weer een vracht aan medicijnen van hem gekregen, maar dat wilde ik natuurlijk niet. Ik gebruik nog steeds geen pijnstillers en dat wil ik graag nog even zo houden. Wel heb ik min of meer gevraagd of een bloedtransfusie mijn weer tijdelijk een oppepper kan geven. Dr. B. was daar niet tegen en stuurde mij direct naar het lab om bloed te laten prikken. Per slot van rekening ben ik ruim 22 jaar bloeddonor geweest. Dus wie weet lig ik volgende week een dagje aan het infuus.
De bank, het moest er toch van komen, een machtiging voor Sjoerd, zodat hij, als het nodig wordt, mijn bankzaken kan regelen. Ik ben zeker geen fan van de ING-bank, maar we werden zeer vriendelijk en correct, met nuttige adviezen te woord gestaan. En toen we buiten kwamen, visboer op 't pleintje, kreeg Sjoerd ineens trek in een broodje haring + broodje makreel en ik zin een broodje garnalen. Smullen.
En nu we toch aan het rondrijden zijn, ook maar even langs de kaasboer, stukkie Leidse kaas, kakelverse eitjes en verse karnemelk. En thuis languit, want ook 'n paar uurtjes eruit is heel vermoeiend.
En dan thuis, na het genieten van de heerlijke broodjes, komen toch ook weer de serieuze zaken aan de orde. Ik had vorige week al een informatiemap aangevraagd van de Uitvaartonderneming en die hebben we toch samen maar even doorgebladerd. Alweer zo'n confronterend iets, maar ook met een grijns. Nou ja, laat maar.
Heerlijk zo'n visiteloos dagje. Ik merk nu pas dat bezoek heel gezellig is, maar toch ook heel veel energie kost, terwijk ik alleen maar op de bank lig/zit.
Voor de avondservice was (zus) Annemiek hier vanavond, alles weer opgeruimd en schoon + 'n warm bed. Super, ik bof toch maar met zo'n familie.

2010-02-02T21:24:00.013+01:00

Om 10.15u. gewekt door (andere) mevrouw Thuiszorg, die van gisteren was dusdanig geblesseerd door de val, zij was ziek. Zij heeft me geholpen met douchen en haren wassen en me daarna heerlijk met 'n zachte creme van top tot teen ingesmeerd. Weer 'n gène voorbij. Ik kan zelf m'n armen nog wel smeren, maar de rest lukt me niet meer. George komt een lamp ophangen, handdoekhaken en een beugel boven het bad bevestigen, zodat ik me daaraan kan ophijsen.
Even later komen Leo & Christy met mijn schoonmoeder (93), als ik niet meer naar haar kan, komt ze naar mij. 'n Half uurtje, voor ons allebei lang genoeg. Tussendoor is ook de huisarts nog geweest om wat dingen door te praten en vragen te beantwoorden. Ze heeft mijn buik beklopt en en er waren toch wel duidelijke verschillen met de vorige keer. Toe klonk alles nog 'hol', terwijl er nu toch duidelijk 'doffe' geluiden te horen waren, wat duidt op vergrote lever en alvleesklier. Ik houd ook vocht vast en mijn oogwit is behoorlijk geel aan het worden. Dat alles is ook de oorzaak van het steeds vermoeider raken.
Annette Ruiter is even geweest, Nora en Nico kwamen mijn bed verschonen en hebben de was meegenomen. En vanavond kwamen Wouter en Angela met een heerlijke pasta. Wouter in de keuken, Angela aan het stofzuigen. Kruikenservice is vanavond verzorgd door Alex & Maartje en ik ben nu klaar om naar bed te gaan. Slaappilletje en na een half uur ben ik voor een flink aantal uren van de wereld.

2010-02-01T21:15:00.016+01:00

Gisteravond, na zo'n emotionele dag maar een hele slaappil genomen en ik heb heerlijk geslapen. Werd on ongeveer 9.45u. gewekt door de wijkverpleegster, die hier bijna huilend voor de deur stond. Ze was op weg naar mij toe, door de gladheid, efinaal onderuit gegaan, ze stond helemaal te bibberen van de schrik. Even bijkomen en dan aanpakken, wil ik douchen of m'n kop onder de kraan oksels en billen met een washandje? Nou, dat laatste maar vandaag. En na een half uur zat ik schoon en fris op de bank uit te putten, want ook al laat ik het allemaal gebeuren, energie kost het ook.
Maria, een vriendin, die ik al 40 jaar ken, ging direct voortvarend te werk, afwas, bloemen, theezetten, 'moet ik nog meer doen?'. Ja, ook praten natuurlijk. George kwam even op zijn brommertje uit Leiden, kijken wat en nog te klussen valt (altijd wel iets) en vers vogelvoer in de boom hangen. Daarna een flitsbezoekje van Wil, die ik al ken vanaf de kleuterschool en ook in Sassenheim woont. In Warmond was ze m'n bijna-buurmeisje. (Dit is Wil, foto George Juliën). Antoinette en Rink kwamen op weg naar Leimuiden even een bak met voorjaar brengen. Nou en voorjaar is het wel bij mij in huis, hyacinten, narcisjes, paperwhites, crocusjes en dan nog de nodige andere boeketten. Antoinette &n Rink (en Herman & Selma) hebben met elkaar overlegd dat ik me t.z.t. geen zorgen hoef te maken over Oliebol, hij wordt met liefde geadopteerd door A&R of H&S en dat is voor mij inderdaad een zorg minder (tranen druppen nu op mijn toetsenbord.Gisteravond heeft (zus) Marlies stamppot rauwe andijvie met champignons en kaas gemaakt. Samen met (broer) Martin heerlijk gegeten. Martin houdt van vliegtuigspotten. Het was een heldere avond en voor en achter waren ze perfect te zien, dalen, opstijgen, eigenlijk te gek voor woorden, maar Martin vond het prachtig. M'n bed is weer klaar voor de nacht, stamppot ligt een beetje zwaar op de maag, maar het was ook zó lekker.

2010-01-31T20:09:00.024+01:00

Even een kort stukkie, het is nu 20.08u. en ik heb niet zoveel puf meer. Het was een - niet zo drukke - maar wel emotionele dag. Veel tranen geplengd, met Guda, met Herman, met Barbara.
Guda is vanmorgen, na mij geheel verzorgd te hebben achtergelaten, lekker met onze wandelgroep gaan wandelen in de Amsterdamse Waterleiding duinen. Het was heerlijk wandelweer en in andere omstandigheden zou ik zeker van de partij zijn geweest. Het is zo'n leuke club, die inmiddels al ruim 15 jaar bestaat. Er vallen mensen af, er komen mensen bij, maar er is een zekere hechte kern.
Nadat ik Guda het bos het ingestuurd, kon ik even rusten tot Herman kwam, natuurlijk heel emotioneel, maar ook heel warm. Praten over Conny maakte veel emoties los en dat mag ook best af en toe. En ook daar put ik kracht uit, hoe Conny met haar ziekte omging, bewonderenswaardig. Herman, fijn dat je er was. Sjoerd & Ina zijn even geweest om Sjoerd z'n auto op te halen die hier vrijdagavond was blijven staan.. Barbara (vakantie Canada 2009)kwam in de loop van de middag met potjes en pannetjes uit Amsterdam, puree, wortel en heelijke botervis, met als toetje gemberroom. 'n Complete maaltijd waar ik heerlijk van het gesmuld. Kleine beetje uiteraard, maar heel smaklijk. En ook nog eens vol ijzer, eiwit, jodium. Na het eten (en opruimen) heeft Barbara mijn bed nachtklaar gemaakt en kon ik daar zó in als ik eraan toe was. En dat was vroeg, gisteravond.

2010-01-30T12:29:00.017+01:00

Goedemorgen, alweer een witte zaterdag. Het ziet er prachtig uit, het zonnetje schijnt. Al heel vroeg de gordijnen en de luxaflex open gedaan, zodat ik vanuit mijn bed alles kan volgen. Om half tien opgestaan, onder de kraan gewassen, tanden gepoetst, aangekleed. Moe! Fruithapje klaargegemaakt. Doodmoe! En dan beginnen de tranen te komen. 'Kan ik dit nu ook al niet meer?' Gelukkig krijg ik bezoek en al blijven de tranen nog wel even komen er is afleiding. Ton & Carla komen binnen met een schattig boeketje. Nog even uithuilen en dan gaat Ton koffie zetten en heb ik de situatie weer in de hand, ondanks dat er ook over heel serieuze zaken wordt gepraat. Heel fijn dat ze geweest zijn. Ik ga weer languit op de bank. Nee... niet in bed, dat stel ik zo lang mogelijk uit, het bed is voor de nacht, verder (nog) niet.
Odanks het mooie weer heb ik geen zin om naar buiten te gaan, ik heb het al zo koud. Ik steek af en toe wel m'n neus buiten de deur om een paar keer frisse lucht op te snuiven, of loop heel voorzichtig een rondje om de boom op mijn terras.
Wouter & Angela komen en worden direct aan het 'werk' gezet: straatje schoonvegen, vogeltjes voerden, bloemen weggooien, badkamer schoonmaken, afwassen. Na ongeveer anderhalf uur laten ze mij in een schoon en opgeruimd huis achter. Ik ben zo blij als een kind.
Om een uur of vijf stapt Guda binnen met lekkere salades, stokbroodje en vruchtenkwark. Ik heb vanmiddag al 'kracht'bouillon op dus mag nu best iets minder gezonds eten. En het smaakt alweer heerlijk. Guda aan de afwas, ik even languit en dan proberen nog eeen cryptogrammetje op te lossen. Guda, met wie ik zoveel heerlijke fiets- en wandeltochten (foto is van Texel-fietstocht zomer 2009) heb gemaakt, die kunnen ze ons nooit meer afnemen. Guda blijft slapen, dus morgenochtend heb ik 'thuiszorg'. Heerlijk vooruitzicht

2010-01-29T20:51:00.017+01:00

Afgelopen nacht redelijk geslapen, waar dat aan ligt, geen idee. Ik lig echt niet halve nachten te piekeren. Om negen uur medicijnen genomen, om half tien opgestaan. Ik wilde douchen en mijn haar wassen voor de kapper, die me zou komen knippen. Krukje in het bad gezet, mijn douche hangt boven het bad en dat is in mijn situatie niet erg handig. De thuiszorg zal er wel raad mee weten. Vanaf a.s. maandag krijg ik 5x per week thuishulp bij opstaan, douchen en aankleden (zeer energiebesparend!). Verder heerlijke rustige ochtend gehad. Maar daarna... allemaal hulpvaardige familie.
Zwager Aad kwam 'n badkamerkast in in elkaar zetten. Perfect gelukt, hij staat zonder te wiebelen. Vervolgens zijn zoon Thijs met Ruth, zij reden vanuit Utrecht, via Sassenheim, om mijn haar te knippen, naar Heemstede/Haarlem. Alweer zulke schatten. Haar geknipt en daarna gestofzuigd, alles (incl. 'tante' Gerry) weer tiptop achtergelaten. Thijs & Ruth weg, Nora & Nico kwamen de schone was en een pannetje tomatenbouillon brengen. N&N weg, even een uurtje rust. Marlies, kwam ook schone was brengen van het logeerbed. Ja, dat moest direct worden opgemaakt voor eventuele loge's.En als laatsten vandaag kwamen Sjoerd & Ina hier koken en eten, 'n heerlijke Indische maaltijd, waarvan ik natuurlijk een beetje heb meegesmuld. Ook 'n slokje wijn geprobeerd, maar dat smaakte niet. Zit nu aan de gemberdrank en dat smaakt wel, warm en pittig. En zo meteen wordt mijn bed weer nachtklaargemaakt en dan kan ik weer plat, om de organen rust en ruimte te geven.

'n Drukke maar afwisselende dag. En met familie hoef ik niet constant te praten, die zijn er gewoon.

2010-01-28T16:19:00.031+01:00

Gelukkig weer goed geslapen, het begint te wennen in een smal bad, met het geraas van het verkeer op de achtergrond. Vooral vroeg in de ochtend, vanaf ongeveer 04.00/04.30u. Dan gaat het vrachtverkeer rijden, maar vooral het vliegverkeer ronkt aan één stuk door over de Kaagbaan. Nooit eerder gemerkt hoe heftig dat is. Ik word er wakker van, maar val er ook net zo gemakkelijk weer bij in slaap. Lekker tot tien uur 'uitgeslapen'. Gewassen, aangekleed, décaf cappuccino gemaakt, boterham erin dopen, mmm... lekker en de rest van de koffie weggooien (lijk Monica wel), maar ik had wel een 'bodempje'. Koffie klaargezet voor Gerard, die rond half twaalf zou komen. Zo, dat waren mijn werkzaamheden wel voor vandaag, dat wordt verder weer commanderen. Ik uitgeteld op de bank.
Maar, er was nog één probleem. Ik had 's morgens om zes uur Oliebol (kat) naar buiten gelaten en die was nog steeds in geen velden of wegen te bekennen. Vreemd, heel vreemd. Ik kon zelf niet op zoek gaan, dus maar rustigg afwachte. Tenslotte is-ie wel eens vijf weken de hort op geweest. En terwijl Gerard en ik herinneringen ophalen uit onze Haarlemse tijd, zien we Oliebol langssluipen op de steiger. Ojee, wat ziet-ie eruit, die heeft in het water/ijs, tussen de boten, weet-ik-veel klemgezeten. Tot aan zijn buik drijfnat, zwart van oor tot oor, over zijn neus, dwars over zijn kop en behoorlijk angstig kijkend. Even een snelle check of er niets gebroken of ernstig verwondingen waren. Gelukkig niet. En nu ligt-ie weer vredei op z'n kussentje op de vensterbank.
Vanmiddag zijn Erica en Greetje van de GPD geweest. Lekker ontspannen zitten kletsen. Zelf thee gezet en afgewassen en daarna ben ik weer plat gegaan.
Zus Annemiek kwam vanavond de kruiken vullen en mijn bed klaarmaken voor de nacht. We hebben eerst even samen zitten janken op de bank. Zo frustrerend dat ik dit zelfs niet meer kan. Maar ook zo fijn dat ik zoveel lieve familie in de buurt heb, die ik maar hoef te bellen en ze zijn er. En nu zou ik het liefst, met kleine teugjes van een glas heerlijke Ierse Bushmills Malt of Connemara Single Malt willen genieten en dan zo mijn bed in rollen. Maar dat durf ik toch niet. Dus ga ik maar een glas gingerdrank maken, daar wordt ik ook lekker warm van.

2010-01-27T19:00:00.017+01:00

Niet zo best geslapen vannacht. Ik merk dat het verkeer hier beneden toch wat meer doorklinkt dan boven. Daar zijn geen ramen aan de kant van de N206 en dat scheelt enorm. En dan ook nog zo'n kouwe dag, brrrr, maar wel veel vogels in de tuin. Van het terugdringen van mijn energiekosten komt zo helemaal niets terecht, 21 graden en nog koud.
Vandaag kwam Margot op bezoek, we waren buren in Delft en hebben met onze gezinnetjes heel wat plezier gehad. Vaste prik de herfstvakentie ergens in een huisje en verder gingen Margo en ik heel veel erop uit, op de fiets. Naar het zwembad, naar Schipluiden, naar het strand, naar de Delftse Hout. Kind voorop, kind achterop, mand met troep voorop en de 'achterste' kinderen ook nog een bal of emmertje of handdoek vasthouden. De oudsten Remco en Sjoerd zijn nog steeds vrienden en de jongsten Mark en Jeroen hebben ook nog contact. Wouter was er nog niet en bij hun was er geen derde kind. Hij hing er later maar een beetje bij, arme Wout. Margot woont nu in Heythuysen (Noord Limburg), dus die had een hele reis gemaakt. Maar Wout heeft haar keurig van en weer naar de trein begracht. Het was een weerzien vol herinneringen. Heftig ook dat we elkaar onder deze omstandigheden weer zien.
Nu ga ik een kopje bouillon maken en proberen daar een boterham bij naar binnen te proppen, want vandaag smaakt niets me. Vanavond komen Leo en Christy mijn bed weer klaarmaken voor de nacht, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.
Vanaf deze plek wil ik graag iedereen heel hartelijk bedanken voor de harverwarmende reacties, kaartjes, bloemen, bezoekjes, sms'jes, lekker soepje enz. enz. Ik kan niet iedereen persoonlijk bedanken en ook moet ik veel bezoek afhouden (wat ik erg jammer vind), maar ik trek het gewoon niet. Maar weet dat ik vaak tot tranen toe geroerd ben van al die aandacht.

2010-01-26T15:04:00.021+01:00

Het was even wennen, maar ik heb toch weer lekker geslapen, nieuwe omgeving, nieuw bed. Als het maar warm is, dan is het goed. Ik zat net op de rand van mijn bed en hoor ik daar nou de scheepsbel? Even naar buiten gluren en ja hoor, daar staat neef Ben uit Zoeterwoude voor de deur. Hallo, denk ik, da's vroeg. "Kom binnen, als je koffie wilt moet je het zelf zetten". Nee, hij wilde geen koffie. Ben had gisteren pas gehoord wat er met mij aan de hand is en was zo geschrokken, hij wilde meteen naar Sassenheim. We hadden elkaar kort geleden, bij de crematie van Paul de Graaf, nog gesproken. Maar, het was een heel gezellig, onverwacht, bezoek. Volgende keer wel graag even bellen! Vervolgens stapten Aad & Annemiek binnen. Ook gelijk aan het werk gezet: bed opgemaakt, gestofzuigd, container binnengehaald, vieze bloemen weggegooid, koffie/thee gemaakt, alles weer afgewassen. Super. Ik kan niet onder woorden brengen hoe blij ik ben dat dit soort dingen wordt gedaan. Ik zou willen dat ik het allemaal zelf nog kon doen. Dank jullie wel allemaal.
Mijn huisarts, ook zo'n schatje, kwam kijken en informeren of ik nog iets nodig had. Nou, ik had wel wat vragen voor haar, over medicijnen tegen de pijn. Ik gebruik nu nog niets, maar dat gaat ongetwijfeld komen. Over die vieze dieetvoeding, die ik echt niet meer neem. Over fruitsalade en gemberdrank, wat ik wel heel erg lekker vind en soms ineens trek heb in een augurk, of rode kool, of rolmops. "Gewoon nemen, als het niet goed valt, laat je het een volgende keer wel staan". Vanmiddag dus rode kool (van meneer Hak) gegeten, wat? gesmuld. Ik verdraag de meest vreemde dingen wel en wat ik naar binnen zou moeten werken niet.
Vanavond dus maar 'n klein beetje meegegeten met Sjoerd en Ina: spinazielasagne met champignons en kaas. Heerlijk en ik merk vannacht wel of ik daar last van krijg. Ik maak nu ook gebruik van de 'kruikenservice'. Leo en Christy kwamen even langs om twee kruiken in mijn bed te leggen. Fantastisch toch. Het is nu negen uur, iedereen weer naar huis, ik even mijn blog afmaken, misschien nog wat tv kijken en dan naar bed. Buiten is het nu -7 graden.
Vanmiddag een foto gemaakt van... kattenpootjes op het besneeuwde ijs, voor mijn boot. Afgelopen zaterdag en zondag heeft regelmatig de kat van de buren over het ijs gewandeld. Heen en weer, soms op mijn steiger springend en dan weer op het ijs. Die luie kat van mij lag er, vanaf zijn warme plekje boven de verwarming, meesmuilend naar te kijken. Gekke beesten.

2010-01-25T17:17:00.013+01:00

Vannacht ietsje minder rustig geslapen. Om 9.00u. op. Jeroen stond onder de douche en ging daarna zijn koffer pakken. Dan lig je niet echt ontspannen meer. Hij nerveus, ik nerveus. Om 9.45u. kwam taxi Sjoerd. Nog even een kop koffie en dan, een stevige knuffel: "Dag mam, hou je haaks, je doet het goed, hou vol. En als je me nodig hebt, bellen hè, dan kom ik weer", knuffel, knuffel. "Dag jongen, het was zo fijn je hier te hebben deze dagen, ik heb zo genoten van jullie allemaal en het ritje door de duinen. Ga nou maar naar je eigen gezinnetje en ik bel als ik je nodig heb", kus, kus, knuffel, knuffel. "Dag, rustige vlucht en wel thuis". En weg was-ie, samen met Sjoerd, via oma Redel, naar Schiphol, terug naar Canada.
Vandaag best regelmatig bezoekjes gehad en dat was goed voor de afleiding. Zus en schoonzus Marlies en Hermien, die Jeroen z'n bed hebben afgehaald en de was meegenomen, vriendin Ellen, die ik al langer dan 45 jaar ken. En zus Joke die alle spullen die ik voor de nacht nodig heb, naar beneden heeft gebracht en mijn bed in de kamer heeft opgemaakt. Ik ga vannacht voor de eerste keer beneden slapen. zal ik ooit nog boven komen? Ik hoop het wel. Vanmorgen heb ik nog extra lang uit het raam gekeken, langs de besneeuwde vaart, richting A44.
Nog even Skypen met Sjoerd, wat telefoontjes links en rechts, beetje tv kijken. Blog bijwerken en dan nog even plat op de bank voordat ik m'n nieuwe bed ga testen. Het wordt weer koud, buiten is het inmiddels -5 graden, dus twee kruiken in m'n bed, twee dekbedden, maar de thermostaat gaat naar 16,5. Als ik eenmaal warm ben, blijf ik dat wel 'n tot in de ochtend. Welterusten.

2010-01-24T10:08:00.024+01:00

Goedemorgen witte wereld. Wat ben ik blij dat ik niet dat flatje op het Vijf Meiplein zit. Wat is het uitzicht naar buiten hier duizendkeer fraaier dan in Leiden. Ik kijk de polder in, ik zie een molen, alles wit, prachtig.
Ik heb weer heerlijk geslapen en tot 10.00u. liggen luisteren naar "Vroege Vogels" en zit nu aan een kopje thee en een bruine bol met kaas en appelstroop. Die flesjes dieetvoeding neem ik, denk ik, niet meer. Ik word daar zo misselijk van, dat eigenlijk niets me meer smaakt.
Jeroen is nu aan het "sneeuwruimen". Nou laat dat maar aan en Canadees over, ook al lacht hij om onze kou en onze sneeuw. Hij tikt nu tegen het raam: 'kijk' en ja hoor daar staat een sneeuwpopje voor mijn raam, compleet met oogjes en mondje.
Ik had gezegd dat ik een van deze dagen wel naar een van mijn favoriete fietsplekjes wilde, als ik me "goed" zou voelen. Naar de Lek, de Waal of de IJssel, gewoon ergens langs een van de 'grote rivieren' gaan rijden en misschien ergens uitstappen. Maar het weer en mijn vermoeidheid heeft ons naar Noordwijkerhout gebracht. Ze hebben me in de auto gezet, rolstoel achterin en bijna een uur door de duinen geduwd. "Ho, hier is een leuk hellinkje, mam hou je vast, even bukken voor dat prikkeldraad...". Ze kunnen het niet laten. Heerlijk, frisse lucht, ik heb flink wat opgesnoven.
En nu zitten ze weer spelletje te doen, er worden weer grappen gemaakt en vooral veel gelachen. Om negen uur is iedereen naar huis en keert de rust weer. Morgen gaat Jeroen weer naar huis, dat zal wel even moeilijk zijn, maar ook daar wordt er weer op hem gewacht, het is niet anders. Dit weekend pakt niemand ons meer af, 'n weekend met een gouden randje.

2010-01-23T13:18:00.013+01:00

Heerlijk geslapen, in mijn eigen bed. Jeroen is vanmorgen met Wouter & Angela in Leiden gaan shoppen, o.a kadootjes kopen voor zijn jongste dochter Arista die vorige week 2 jaar is geworden. En 'daddy' was in Holland, door de telefoon wil ze niet met hem praten. Nog twee dagen, dan gaat Jeroen weer naar huis. Voor hoelang??
Ook moet er natuurlijk Hollandse kaas mee terug naar Canada, dus 'de boer op' om een paar lekkere stukken kaas te scoren.
Zo rond half vier waren ze allemaal binnen. Eerst hier en daar wat opgeruimd en dan komen de glazen, kazen, stokbrood, salades en knabbels op tafel. Tussendoor wordt erwten-, spinazie- en tomatensoep geserveerd. Heerlijke spinaziesoep van Selma en een bruine bol met ei en sellerysalade. Zo lekker had ik in dagen niet gegeten, dan maar geen hoog caloriëgehalte. En daarna - dat is lang geleden - komen de kaarten op tafel. Klaverjassen! Wat doen we: Amsterdams of Rotterdams? Even de spelregels doorspreken, er wordt gekozen voor Rotterdams. Na twee rondjes neemt Angela mijn plaats is, want ik wil languit. Alles rond mijn buik gaat op den duur pijn doen van het in elkaar zitten, mijn organen willen ruimte. Maar ik blijf erbij en geniet van de "echte Redellen", die ik zo goed ken van vroeger. Er worden veel grappen gemaakt en veel gelachen. Ina en Angela passen daar prima bij.
Ik ga zo slapen (boven nog een keer). Warme kruiken liggen al in mijn bed. Wat een geweldige schatten allemaal. Weer een topdag.

2010-01-22T21:16:00.009+01:00

Vandaag was het een drukke dag. Daarom schrijf ik (Jeroen) maar even een stukje, zodat alle fans van mijn moeder weten dat alles nog steeds goed gaat, mam is alleen een beetje moe vannavond. Morgen schrijft ze zelf wel weer.
Zaterdagochtend 10.30u. Gisteravond was ik inderdaad wel erg moe, maar met een goed gevoel. De thuiszorg was geweest en ook al weten we zeker dat onze beslissing de juiste was, het bed staat er nu wel en de rolstoel staat in de schuur. Confronterend, maar we gooien het (ziekenhuis)bed, gecamoufleerd met grand foullard, vol met vrolijk gekleurde kussens, zodat het wat minder heftig lijkt Sjoerd kwam ook weer binnenwandelen en met elkaar hebben ze mijn (kleine) kamer toch weer een huiselijk aanzien gegeven.
Gisteravond ben ik met Jeroen meegegaan naar Wouter & Angela, in Leiderdorp. Ik heb daar hoofdzakelijk op de bank gelegen, met een kopje bouillon, terwijl de anderen aan tafel genoten van groente, frietjes en een rasechte Hollandse gehaktbal, die Wouter speciaal voor Jeroen had gemaakt. Hij heeft gesmuld.
En om half negen was ik bekaf (waarvan??) en wilde naar huis. Nog tot tien uur op de bank gelegen en toen naar (mijn eigen) bed.

Topdag

2010-01-21T17:26:00.012+01:00

Dit is een 'topdag', alledrie de boys om me heen, die me op mijn wenken bedienen, wat wil een moeder nog meer.
Beetje onrustig geslapen, nerveus omdat Jeroen onderweg was. Om 5.00u. wakker, een lichtje aangedaan in de kamer, de thermostaat 'n graadje hoger en de deur van het slot. Hij zou rond 7.30u. aankomen en ik wist niet zeker of ik dan wakker zou zijn. Ik haat wekkers. Lichtje aan in mijn slaapkamer, rolgordijn een stukkie opgetrokken. Van buiten af kan hij zien dat ik thuis was. En zo geschiedde. Ik sliep natuurlijk nog lekker toen Jeroen om 8.15u. arriveerde. Hij is zachtjes binnengeslopen, is op de bank gaan liggen en weg was-ie. Tja, wat wil je na en drukke werkdag, 7 uur in het vliegtuig en in spanning hoe je je moeder aantreft.
Ik schrok om 9.30u. wakker en riep hard: "hello, hello". Gelukkig kreeg ik antwoord van beneden en toen was alles goed. Even 'n ontlading van emoties, maar vooral van vreugde dat hij er is.
In de middag, de wijkverpleegkundige met heel veel praktische informatie en tips. Jeroen en Wouter waren erbij. Het was even slikken, maar toch gelijk de koe bij de horens gevat en om een bed gevraagd voor in de kamer, dat naar boven hijsen kost zo ongelofelijk veel energie. "Dat moet u niet doen, gebruik die energie maar voor leukere dingen". Nee, ik ben niet van plan de hele dag in mijn bed te blijven liggen, al is die verleiding dan natuurlijk aanwezig. En als we nu toch zo dapper zijn, ook maar gelijk om 'n rolstoel gevraagd, kan ik wellicht toch nog eens een frisse neus halen, want dat is iets wat ik heel erg mis. Wouter wilde het liefst een electrisch vehikel, maar dat heb ik direct de kop ingedrukt. "Duwen zul je".
Wouter naar huis en een uurtje later liep Sjoerd binnen. Er moet plaats gemaakt voor het bed. Rommel opgeruimd (is Jeroen heel goed in). Het is fantastisch zulke kanjers om me heen te hebben. De jongens hebben samen boodschappen gedaan, Sjoerd heeft gekookt en ze hebben met 'n glas wijn en kaarsje op tafel al keuvelend heerlijk gegeten, terwijl ik voor pampus op de bank lag. En ik heb daarvan genoten, echt.
Vanavond mijn laatste nacht boven in mijn eigen bed slapen. Of zal ik stiekem toch af en toe mezelf naar boven hijsen. Ik weet het niet.

2010-01-20T19:22:00.019+01:00

Het is ongelofelijk, maar al ik 's morgens in mijn bed lig - en nog niet heb gegeten - voel ik me het lekkerst, geen pijntjes, niet misselijk, niet hoesten. Ik zou dan het liefst de hele dag in bed willen blijven. Nee, spreek ik mezelf ernstig toe, "eruit", dit is de weg van de minste weerstand.
Vandaag maar één gepland bezoekje. Familie mag in- en uitlopen als ze dat willen en George ook, als hij weer een klusje komt doen. Zus Annemiek kwam schoon beddengoed brengen, voor mijn logé voor de komende 4 nachten. Jeroen komt morgenochtend vroeg aan en gaat maandagochtend weer naar huis. Heerlijk om hem hier te hebben een paar dagen. Vanmiddag was een lieve wandelvriendin hier een uurtje. De hele club is ontredderd en mailt met elkaar om hun verdriet te delen. Ontroerend. Zwager Nico kwam schone was bregen en een kopje thee drinken en daarna ben ik een uur plat gegaan. En dan gaat de wekker: tijd voor de medicijnen. En om een beetje afleiding te zoeken voor de vreselijke vieze smaak (mag een half uur niets eten of drinken) ga ik achter de laptop.
Verrassing! Sarah, de dochter van Guda, probeert me vanuit Athene te 'Skypen'. Da's echt kicken, we hadden een heel leuk gesprek. Dat gaan we vaker doen.
Vanavond Sjoerd & Ina 'n bakkie komen doen. Sjoerd weer aan de laptop en Ina aan de afwas en bloemen ververst en kruik in m'n bed gelegd (ja lach maar).

2010-01-19T20:16:00.008+01:00

Te druk geweest gisteren, moet ik niet meer doen. Gelukkig had ik niet veel afgesproken voor vandaag, dus hoefde ik ook niemand af te bellen. Ik heb vanuit mijn bed naar de chaos op de N208/A44 liggen kijken. Twee brandweerwagen met loeiende sirenes die zich langs de rij auto's richting A44 persten. Heeft alles bijelkaar toch wel tot 9.30u geduurd. En toen was het ook tijd om op te staan. Rond 11.00u zouden Ellen en Henk uit Geldrop komen en dan moest ik toch wel fris en fruitig op de bank zitten. Ik ken Ellen al ruim 30 jaar, nog uit Leiderdorp. Natuurlijk weer dikke tranen, zoveel ongeloof en onmacht. Maar ook weer heel veel herinneringen aan "vroeger" met onze kinderen en onze honden. Goed dat ze hier waren.
Eind van de middag ex-schoonzus Carla geweest. Zij houdt van verzorgen, dus dat heb ik ook weer even flink uitgebuit. Commanderen moet je leren, nou ik begin er zelfs al plezier in te krijgen. En als laatste vandaag kwam Toet, een "flits"-bezoekje, met 'n heerlijk warm vest, de schat. Zojuist nog even een skype-gesprek (ja Dick, ook dat nog) met Sjoerd en nu kan ik rustig gaan slapen.
Vandaag héél veel caloriën naar binnen gewerkt en nu maar hopen dat die vannacht flink aanzetten.

2010-01-18T22:09:00.006+01:00

Vandaag een betere dag, ondanks de vermoeidheid, het kortademig zijn, kriebelhoest-buien. Komt dat van de longen of is het een 'gewone' verkoudheid. Ik ben geneigd het eerste te denken, al wil ik dat natuurlijk liever niet, maar mijn gevoel heeft het tot nu toe steeds bij het rechte eind gehad. Maar een codeïnetabletje doet dan weer wonderen. Weer een pilletje erbij. Eigenlijk was het een hele drukke dag, maar met bijna allemaal positieve dingen. Bezoek van Aad & Conny. Heel gezellig, maar ook emotioneel. Vriendin Barbara met twee bekers heerlijke verse, vegetarische soep, een voor vandaag, een in de vriezer. Peter kwam op bezoek met prachtige boeketten bloemen. Mijn boot lijkt wel een bloemenwinkel. Tussendoor natuurlijk heel veel (lekker lui) op de bank liggen. Aan het einde van de middag ben ik met (zus) Marlies naar de apotheek geweest om mijn "krachtvoer"-pakket voor de komende weken samen te stellen en vanavond heb ik (zus) Annemiek 'ontboden' om het logeerbed te komen verschonen, de was mee te nemen en morgen of overmorgen schoon terug te brengen. Want... Jeroen komt weer een paar dagen over uit Canada en wilde graag bij mij een kamer reserveren. Nou, zeg daar maar eens 'nee' tegen. Geweldig toch, al is de aanleiding verre van dat. Sjoerd kwam ook nog even om o.a. wat 'dingetjes' aan de computer doen. Oeps, en niet te vergeten George, onbetaalbaar. Die lieverd komt hier fluitend allerlei klusjes doen, om het mij maar zo aangenaam mogelijk te maken. Ontroerend toch allemaal. Eigenlijk te druk vandaag, maar voor mij was dit 'n positieve dag. En nu, als de wiedeweerga m'n bed in.

2010-01-17T21:06:00.005+01:00

Zondag 17 januari 2010.
Alweer lekker geslapen en weer hetzelfde ritueel en gevoel als voorgaande dagen. Guda zat al beneden, gezellig samen ontbijten zit er niet in i.v.m. die steen.
Gedoucht, haar gewassen, aangekleed: uitgeput! Half uur op de bank om bij te komen, want ik wil naar mijn schoonmoeder (bijna 93 jaar) in Leiderdorp. Guda rijdt me erheen. Ze (schoonmoeder) snapt er helemaal niks van (wie wel?). "Goh, gezellig dat je even langskomt, hoe gaat het ermee?" "Slecht, heel slecht". "Jee, je ziet er zo goed uit". Babbel, babbel, babbel. Hoe wil je dat iemand van 93 begrijpt wat er aan de hand is. Moeilijk hoor. We blijven een half uurtje en dan wil ik naar huis. Gelukkig was Leo er ook en hij bleef nog even.
Eenmaal thuis is Guda weggegaan en ik plat op de bank, rusten, want 's middags zouden (zus) Joke & Ed en (broer) Martin komen. Emotioneel, huilen, verdriet. Wat gebeurt er toch allemaal, het is soms zo onwezenlijk, voor iedereen.
Geen trek in eten, ga liever even languit.
Nu ga ik Jeroen even bellen in Canada, die heeft het ook onwijs moeilijk natuurlijk.
Ik zie dat het al bijna half tien is, ik mag straks naar bed, pilletje en weg.

2010-01-17T17:59:00.002+01:00

Zaterdag 16 januari 2010.
Na een heerlijk verkwikkende nachtrust (met slaappil) sta ik op rond 9.30 uur en denk: Oeps, het is weg, alle boze cellen zijn uit mijn lijf verdwenen. Mijn vieze medicijnen Nexium 40 (2x per dag), sucralfaat (4 x per dag een zakje “witkalk”), die mijn maag moeten beschermen en ijzertabletten (2x per dag), heb ik dan allang ingenomen. Ik “huppel” naar beneden, maak een bammetje, zonder korstjes, met jam of kaas, kopje thee en ga lekker zitten. En dan, bij het eerste hapje dat ik doorslik voel ik het al, die steen. Het zit er dus nog allemaal. Maar ook daar leer je mee omgaan. Waar ik niet aan kan wennen is die vreselijke vermoeidheid, die toeneemt naarmate de dag vordert. Ik hijs mezelf aan de trapleuning naar boven. Kun je je daar iets bij voorstellen?
Maar zaterdag was familie dag. Sjoerd & Ina en Wouter & Angela waren er voor me en hebben van alles voor me gedaan, van bloemwater verversen, boodschappen, lamp indraaien, weblog in orde maken, afwassen opruimen en praten over ‘hoe nu verder’ etc. etc. Kanjers zijn het. Ik commandeer vanaf de bank, zij voeren uit. Echt super. Die nacht kwam Guda bij mij slapen, voor de gezelligheid, cryptogrammen, praten, huilen, herinneringen ophalen aan de fantastische vakanties die we samen hebben gehad. Guda, mijn allerbeste, allerliefste vriendin. Ook zo’n kanjer.

2010-01-15T13:54:00.001+01:00

Gisteravond zijn Herman & Selma en Anita even geweest en dat was gezellig, huilen en lachen wisselden elkaar af. Ik was moe, maar het was wel heel gezellig. Heerlijk geslapen en ’s nachts raak van alles los. Bijna iedere ochtend denk ik: het is weg, het is over, het was een boze droom. Maar 10 minuten later sta ik weer met beide benen in de keiharde werkelijkheid. Bij het eerste hapje eten begint mijn maag te protesteren. Vanmorgen waren Guda (vriendin) en Marlies (zus) hier en zij vertrokken toen mijn huisarts binnenkwam. Wat ik al eerder schreef, zij komt niet alleen met medische aanbevelingen, maar ook met praktische. Of ik heb nagedacht over de nabije toekomst, ik woon alleen dus wil ik zo lang mogelijk thuisblijven. Wijkverpleging, thuiszorg. etc. etc. Nou, dan komt het ineens wel heel dichtbij. En ook al is daar nu nog geen sprake van, het zijn wel dingen waar ik over na moet denken. En dan heb ik het wel even moeilijk. Gelukkig kwam Nora vanmiddag even een helpende hand reiken, terras sneeuwvrij gemaakt, oud papier opgeruimd en de was meegenomen. Heerlijk.
En nu ga ik een kopje bouillon maken en op de bank.

2010-01-14T13:53:00.000+01:00

Toch weer redelijk geslapen, mèt slaappil weliswaar, maar slapen doe ik in elk geval wel goed. Zo rond 09.00 uur opstaan en (smerige) medicijnen, maagbeschermers, innemen. Half uur wachten en dan mag ik iets eten. Meestal 1 boterham, kopje thee en daarna ga ik aan mijn flesje “krachtvoer”. Doe ik nu al 1 week, 2/3 flesjes van 150/200 ml per dag. Smaken variëren van vanille, banaan, framboos, chocolade, koffiesmaak etc. Allemaal vies, de een nog smeriger dan de ander, maar we slurpen ze dapper leeg. Alleen... het helpt geen sodemieter, ik blijf afvallen.
De dag kabbelt voort, met op gezette tijden bezoek en daarna weer languit op de bank. Moe! Toch vind ik het leuk als er iemand even binnenloopt, even afleiding.

2010-01-13T13:53:00.000+01:00

’n Pijnlijk eerlijk gesprek. Afspraak oncoloog om de chemo te bespreken. Hoe dan ook, het ziet er slecht uit en het proces is onomkeerbaar. We moeten er het beste maar van maken en zorgen dat die chemo nog wat tijd van uitstel geeft. Maar... het kan dus altijd nog slechter. Dr. B. heeft mij/ons laten weten dat hij zelfs chemo afraadt. Jawel. Tenzij ik ervoor kies om kaal en behoorlijk ziek te worden van de kuur. Bovendien zou deze zeer belastend voor mij zijn omdat ik totaal geen weerstand tegen zo'n kuur. Ik blijf afvallen, wat een heel slecht voorteken is. Bedroevend scenario dus. Hoeveel tijd ik nog heb, kan en wil hij niet zeggen. "Maak er het beste nog van zolang u nog een beetje energie hebt". Nou en da's weinig hoor.

Het is gek, maar ik heb al die tijd geweten, gevoeld dat het helemaal fout zat. Al die vreselijke gesprekken waren voor mij steeds bevestiging van wat ik zelf al wist. Het gaf dus ook een zekere opluchting toen het “gezegd”.

2010-01-08T13:51:00.000+01:00

Een team van specialisten van het Diac en het LUMC (chirurg, internist, longarts, oncoloog, radioloog en specialisten van het IKW (Integraal Kankercentrum West) heeft zich over mijn situatie gebogen en alles nog eens nauwkeurig bekeken en besproken en welk behandelprogramma ze hier op los kunnen laten. Het schijnt nogal gecompliceerd te zijn. Opereren is geen optie en bestraling ook niet, dus blijft chemo over. Samen met Sjoerd & Ina en Wouter luisteren we verbijsterd naar deze nieuwe rampspoed. We maken een afspraak met de oncoloog dr. B. om de chemo te bespreken en verslagen verlaten we het Diac.

2010-01-07T13:50:00.000+01:00

Huisarts geweest, maakt zich veel zorgen om mijn conditie. Ze heeft de apotheek opdracht gegeven een proefpakket met flesjes “krachtvoer” te laten bezorgen op Industriekade 25w en 30 slaaptabletten. Daar gaan we dus maar eens van op krachten komen.

2010-01-06T13:48:00.000+01:00

Woensdag 6 januari, uitslag van de onderzoeken. Op de scan waren "stipjes" te zien op long, lever. Direct longfoto's laten maken. Dr. C.: “Het ziet er niet goed uit, zorgwekkend mag ik wel zeggen.” Dus dat is verre van positief.

De zweer in de 12-vingerige darm blijkt een kwaadaardige kanker te zijn. De oorzaak (bron) zit in de alvleesklier. Tevens was er op de scan van de buik, waarop ook een stukje van de longen was meegescand, een stipje op een long te zien. En ook op de lever zijn wat onregelmatigheden. Tel uit je winst.

Korte voorgeschiedenis van mijn belabberde toestand.

2009-12-28T13:42:00.001+01:00

Op donderdag 19 november, ruim een week vóór ik officieel zou stoppen met werk en drie weken vóór mijn 65ste verjaardag, kreeg ik een bloeding. Dit bleek een zweer aan de 12-vingerige darm. Ik ben een week opgenomen geweest in het Diac en heb twee zakken bloed gekregen en medicijnen (via drie infusen), een maagonderzoek waarbij de bloeding is gestopt. Het zag er toen allemaal nog hoopvol uit.

Op vrijdag 11 december had ik mijn officiële afscheid van het Leidsch Dagblad (HDCMedia), waar ik ruim 22 jaar met veel plezier heb gewerkt. Dat afscheid was overdonderend.
Rond die tijd voelde ik nog een stijgende lijn in het herstel, maar bleef toch ook wel enigszins last van de maag houden, verdroeg nauwelijks eten, viel kilo's af. Geen goed gevoel dus.

Vrijdag 18 december terug naar de maag-darmspecialist (dr C.) in het Diac en die was niet enthousiast (ik ook niet). Medicijnen om de maag “rustig” te houden.

Maandag 28 december een tweede maagonderzoek waarbij weefsel is weggehapt en op kweek gezet. Ook wilde dr C. direct een scan van de buik. Mijn gevoel werd steeds onheilspellender.